„Nadzieja chrześcijańska to wewnętrzna postawa serca, głębokie przekonanie, że moje życie budowane w jedności z Chrystusem ma sens także wtedy, albo zwłaszcza wtedy, gdy jest trudno. Nadzieja to pewność, że droga, którą mi proponuje Ewangelia, jest prawdziwa, że nie wywiedzie mnie w pole” – mówił w stolicy Wielkopolski abp Adrian Galbas. Metropolita katowicki był jednym z prelegentów podczas XVI Ogólnopolskiego Forum Duszpasterskiego, wprowadzającego w treści nowego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce.

Sympozjum, któremu towarzyszyło hasło „Pielgrzymi nadziei”, z udziałem przedstawicieli ruchów, stowarzyszeń i parafialnych rad duszpasterskich, przedstawicieli Akcji Katolickiej, nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. oraz sióstr zakonnych odbyło się w auli Centrum Wykładowo-Konferencyjnego Politechniki Poznańskiej.

W swoim wystąpieniu „Optymizm i nadzieja” abp Galbas zwrócił uwagę, że Rok Jubileuszowy 2025, który będzie przeżywany pod tym samym hasłem co program duszpasterski Kościoła w Polsce 2024/2025, jest szansą, by „opowiedzieć o naszej nadziei, o tym, gdzie są jej źródła i co ona dla nas oznacza; może być okazją do refleksji bardziej wewnętrznej, dzięki której my sami jako wspólnota Kościoła zdamy sobie bardziej sprawę z nadziei, która w nas jest”. Prelegent przekonywał, że „Rok Jubileuszowy może być okazją dla Kościoła i dla każdego w Kościele do pracy nad nadzieją”. „Jeśli mamy być jako Kościół nadziejodajni, co jest naszą misją i wielkim błogosławieństwem dla świata, to musimy być nadzieją pełni” – przekonywał. Nadzieja tym różni się od optymizmu, że „nie jest stanem emocjonalnym, lecz życiową postawą, która podstawę ma w czymś, co już zaistniało, a co daje pewność, że to co zaistnieje, będzie pozytywne, właściwe, co nie oznacza, że osiągnięte bez trudu”. Nadzieja jest czymś głębszym niż optymizm, bardziej stabilnym i mniej uczuciowym. Prelegent podjął też refleksję na temat nadziei chrześcijańskiej. „Kiedy do rzeczownika nadzieja dodamy przymiotnik chrześcijańska, to myślimy o Chrystusie. Abym mógł w Nim pokładać nadzieję, a nawet więcej, abym mógł uznać Chrystusa za moją nadzieję, muszę mieć osobiste doświadczenie bycia przez Niego uratowanym albo mieć wewnętrzne przekonanie płynące ze świadectwa innych, że Chrystus jest w stanie to zrobić” – tłumaczył metropolita katowicki. Nadzieja chrześcijańska w odróżnieniu od świeckiej dotyczy przyszłości wiecznej, którą Bóg obiecał człowiekowi w Jezusie Chrystusie. Podkreślił, że „nie ma chrześcijaństwa i chrześcijańskiej nadziei bez konsekwentnego głoszenia życia wiecznego. Bez niej nasze małe nadzieje dotyczące doczesności są niekompletne, niejasne i niewystarczające”. „Motywem chrześcijańskiej nadziei jest Jezus Chrystus i to co zrobił dla naszego uratowania, wyzwolenia i zjednoczenia z Bogiem” – mówił. Wskazał, że chrześcijańska nadzieja „to przekonanie, że moja wiara w Chrystusa nie jest pomyłką, a to co na jej podstawie starałem się dotychczas wprowadzić w życie – z całą świadomością własnych niedostatków i braków – to były dobre wybory, choć często samotne i trudne” – stwierdził abp Galbas.

msz / KAI

Cała konferencja: katowice.gosc.pl